Doorgaan naar hoofdcontent

De foto en zijn verhaal - januari 2015

Een nieuw jaar, een nieuwe rubriek! Tijdens mijn reizen maak ik veel foto's. Veel ervan gebruik ik voor mijn blogartikelen, een aantal neem ik op in een papieren fotoalbum, sommige deel ik via Pinterest, Twitter of Facebook, maar de meeste staan ergens op een harde schijf. Soms blader of klik ik door deze foto's. Mijn gedachten dwalen af en maken plaats voor de herinnering aan de plek en het verhaal die de foto oproept. Ook foto's die je eerst niets zeiden gaan nu ineens leven. Het verhaal achter de foto wil ik graag met jullie delen. Dus vanaf vandaag een nieuwe maandelijks terugkerende rubriek 'De foto en zijn verhaal'. Ik begin met een bekende foto die ik al op diverse (social) sites heb gedeeld.


Ik heb diverse landen in Afrika bezocht. In de wildparken ging ik op zoek naar de Big Five.Vier ervan had ik inmiddels meerdere malen gespot, maar één ontbrak er nog aan dit lijstje en dat was het luipaard.

Tijdens mijn tweede bezoek aan het Krugerpark in 2009 sliepen mijn vriendin en ik twee nachten in Phalaborwa in de Sefapane lodge. Deze lodge ligt op honderd meter van de Phalaborwa Gate van het Krugerpark, en dus reden we na het ontbijt binnen vijf minuten het Krugerpark in. De mist was nog niet geheel opgetrokken zodat het nog lekker fris aanvoelde.

Luipaard Krugerpark
Tijdens een korte stop op een brug, waar we even uit de jeep mochten om krokodillen en nijlpaarden  te  spotten kreeg onze gids via de walkie talkie door dat er een luipaard was gesignaleerd.
Yes, dacht ik. Het luipaard ontbrak nog aan de Big 5-lijst. We renden snel naar de jeep en reden naar de plek waar het dier was gesignaleerd.

We waren op de goede plek, want de weg en en de berm stonden vol met auto's. We konden nog een plekje bemachtigen en zagen de katachtige in de boom liggen. Hij keek ons recht aan en was alert. Zijn goudkleurige vacht met zwarte vlekken schitterde in het zonlicht. Ik begon direct met fotograferen. Dan had ik die in ieder geval. Vervolgens een paar foto's vanuit een diverse kijkhoeken. Hij bleef stoïcijns zitten.
Plots klonk er een hard geluid, en direct erachteraan nog een paar keer. Iedereen keek de kant op waar het geluid vandaan kwam. Een toerist was zo grappig om op de claxon te drukken :-(
De boze blikken zeiden genoeg. Ik hield mijn lens echter op het luipaard gericht, want hij kwam langzaam in beweging. Hij was gealarmeerd door het lawaai en de stemmen van de mensen. Hij draaide zich om en daalde af langs de via de brede tak en stam, draaide zich nog één keer om terwijl hij ons aankeek en wilde zeggen: 'Wie was die sukkel die me verstoorde' en verdween vervolgens in het struikgewas.
Wij stonden nog even na te genieten en keken daarna nog verontwaardigd naar de boosdoener. Uiteindelijk vervolgden we onze weg door het park met een fantastisch ervaring rijker.



Populaire posts van deze blog

De foto en zijn verhaal terugblik

In 2015 plaatste ik elke maand een foto waar meestal een bijzonder verhaal achter zat. Vanaf 2018 komt deze rubriek terug. Ik ga dan weer elke maand een foto met een leuk of bijzonder achtergrond-verhaal posten.

Voor wie de 12 foto's met een verhaal van 2015 nog eens na wil lezen of wil kijken, klik dan hier.



Spanje: Salamanca

Salamanca is de oudste universiteitsstad van Spanje en beschikt volgens velen over het mooiste plein van Spanje. Salamanca is een openluchtmuseum met een hoge densiteit aan terrassen en bars. Salamanca ligt in de regio Castilla y León. Je vindt hier prachtige oude gebouwen, mooie pleinen en diverse monumenten. De rivier de Tormes scheidt de binnen- en de buitenstad.



Bezoek Salamanca bij voorkeur niet in juli en augustus. Het is er niet alleen erg warm, maar het is er dan ook minder gezellig omdat er bijna geen studenten zijn in deze periode. En juist deze studenten zorgen voor een levendig en dynamisch Salamanca. In 2002 was Salamanca de culturele hoofdstad van Europa.

Harlingen

Harlingen is één van de mooiste steden van Friesland en tevens een belangrijke havenstad. Harlingen verbindt de eilanden Vlieland en Terschelling met het vaste land.

Er valt veel te ontdekken aan deze prachtige stad. Behalve een haven heeft Harlingen vele monumentale gebouwen, een leuk centrum, musea en goede horecagelegenheden. Al wandelend door straten en steegjes zie je een deel van de verdedigingswerken, de grachtgordels en oude pakhuizen. Een van de monumentale pareltjes is het stadhuis van Harlingen. Dit prachtige gebouw vind je aan de Noorderhaven.



De Blauwe Hand is één van de oudste en best bewaarde pakhuizen van Harlingen. Het pand uit 1647 heeft een prachtige trapgevel. In het pand was in de 17e en in de 18e eeuw een gortmakerij gevestigd. Daarna heeft er een wijnhandel gezeten. Tegenwoordig zit hier eetcafé Nooitgedagt. Je kunt hier terecht voor lunch en diner. Een echte aanrader.

De oude buitenhaven ligt als een spin in het web tussen de Noorderhaven, de Zuiderhaven en de …

Samos - de stranden

Samos is een van de mooiste eilanden van Griekenland. Een groen eiland met bergen die uitnodigen voor een wandeling, witte bergdorpjes om door te slenteren en vissersdorpen met haventjes waar je heerlijk op een terras kunt genieten van een hapje en een drankje.

Na 15 jaar was ik weer op Samos met mijn vriendin en constateerde ik dat er weinig is veranderd. Het authentieke karakter is al die jaren bewaard gebleven. Samos is een afwisselend en gastvrij eiland waar nog echte rust heerst.

Verwacht op Samos geen Nederlandse zandstranden. De meeste stranden bestaan uit kiezels. Dat is wel zo prettig anders word je gezandstraald. Het kan hier behoorlijk waaien. De stranden liggen vaak verborgen in baaien, meestal daar waar de weg ophoudt. Je parkeert je auto zo ongeveer op het strand. In plaats van parkeergeld betaal je alleen voor een bedje en een parasol.

Lemonakia Lemonakia is het eerste strand dat je tegenkomt als je naar het westen rijdt vanuit het toeristische stadje Kokkari. Het ligt …

De foto en zijn verhaal - juni 2018

Een van de meest bizarre locaties in de wereld vond ik The Killing Fields in Cambodja. Vooral de huiveringwekkende sfeer die er heerst. Alsof je midden in een nachtmerrie bent terecht gekomen waaruit je maar niet wakker wordt.


Tijdens de regeerperiode van de Rode Khmer, van 1975- 1979, werden onder leiding van Pol Pot zo'n drie miljoen mensen omgebracht. De reden was dat deze mensen niet in het plaatje pasten van een zelfvoorzienende, klassenloze maatschappij. Het eindstation waren The Killing Fields, maar niet voordat ze eerst gevangen werden gehouden en gemarteld in speciale gevangenissen. Vooral leraren, dokters, intellectuelen en monniken moesten het ontgelden.

De Tuol Sleng gevangenis (foto) was een van die gevangenissen. Tegenwoordig is het een museum ter herinnering aan de verschrikkelijke volkenmoord.