Doorgaan naar hoofdcontent

Titicacameer

Het Titicacameer is het grootste meer van Zuid-Amerika en ligt in de Andes op ruim 3800 meter. Het meer ligt op de grens van Bolivia en Peru en is het hoogstgelegen commerciële bevaarbare meer ter wereld. De stad Puno is de uitvalbasis voor uitstapjes over het meer. Puno zelf is niet bijzonder, de hoofdstraat is levendig en heeft een paar redelijke restaurants. Het ritje met de riksja, die ons naar boot in de haven bracht voor onze dagexcursie, was hilarisch.

Puno - Peru
Vanuit de haven vertrokken we met een groep richting Taquile, een lang en smal eiland op 45 km van Puno. We maakten een wandeling over de mooi aangelegde stenen paden. Het was behoorlijk heuvelachtig en zeker op 3800m was het soms best zwaar. Gelukkig stopten we vaak. Onze gids Oswaldo nam de tijd ons te vertellen over het eiland, het meer en de bewoners. Zo konden wij weer op adem komen.

Taquile - Titicacameer
We kwamen op een open plek waar vrouwen aan het weven waren. Ook verschenen er mannen en vrouwen in kleurige kleding. We namen plaats en Oswaldo gaf ons uitleg over o.a. de trouwrituelen van de oorspronkelijk bevolking. Vervolgens werd er een dans opgevoerd en konden we zelf ook meedoen. Tijdens een sanitaire stop en een drankje werd er snel een markt opgebouwd om de zelfgemaakte kleden, sjaals en mutsen te koop aan te bieden.

Weven en dansen - Taquile eiland
Nadat iedereen inkopen had gedaan liepen we weer verder. Bergaf nu en dat beviel beter. Na verloop van tijd kwamen we op een klein strandje, We liepen erover naar de andere kant waar onze boot op ons wachtte. Op naar de lunch.

Pachamama lunch
We voeren verder naar een ander eiland voor een Pachamama lunch. Bij een Pachamama lunch wordt het eten in laagjes onder de grond opgewarmd. Pacha betekent Aarde en Mama Moeder, dus het eten komt letterlijk uit Moeder Aarde. Als het gerecht klaar is, na een uur of drie, wordt het 'opgegraven' en uitgeserveerd. Een bijzonder schouwspel en een heerlijke maaltijd.

Pachamama lunch - Titicacameer

De laatste stop waren de Uros eilanden. In de schaduw van de Andes woont hier een eeuwenoud volk met de gelijkmakende naam. Zij wonen op drijvende eilanden die gemaakt zijn van riet. De eilanden zijn wel verankerd zodat ze niet verplaatsen. De Uros bevolking werd gedwongen om op deze drijvende eilanden te verblijven toen de Inca's hun land uitbreidden. Tegenwoordig leven ze van vissen en verkopen ze hun riethandwerk aan toeristen.
De familie die wij bezochten hebben drie eilanden. Het hoofdeiland waarop de huizen staan en waar het dagelijks leven zich afspeelt, een eiland met een schooltje waar de kinderen onderwijs krijgen en een eiland waarop de kerk is gebouwd.

Uros eiland - Titicacameer


Reacties

Populaire posts van deze blog

De foto en zijn verhaal - januari 2018

Tijdens mijn reis door Brazilië bezocht ik de Foz do Iguacu. Deze spectaculaire watervallen liggen op de grens van Argentinië en Brazilië. Een van de activiteiten die ik heb ondernomen is met een speedboot op hoge snelheid over de rivier de Iguacu gevaren. Hoogtepunt van deze excursie was een gratis douche onder een van de watervallen.
Nadat we zijn ingestapt en onze poncho's en zwemvesten hebben aangetrokken varen we op hoge snelheid stroomopwaarts. We varen langs diverse watervallen richting Duivelskeel, een grote halfronde waterval van 150 meter breed waarin het water 70 meter in de diepte stort.
Een eind voor deze waterval buigen we af. Aan het eind ligt een brede waterval. Het linker deel ziet er spectaculair uit. We liggen even stil en kijken naar het met geweld neerstortende water dat een gordijn van water veroorzaakt. De camera's en alle andere elektronica verdwijnen in een waterdichte ton die is vastgegespt aan de bodem. Ik doe de rits van de poncho dicht en trek het …

De foto en zijn verhaal terugblik

In 2015 poste ik elke maand een foto waar meestal een bijzonder verhaal achter zat. Vanaf 2018 komt deze rubriek terug. Ik ga dan weer elke maand een foto met een leuk of bijzonder achtergrond-verhaal posten.

Voor wie de 12 foto's met een verhaal van 2015 nog eens na wil lezen of wil kijken, klik dan hier.



Walking Dinner Amersfoort

Dit jaar was het mijn beurt om met twee collega's het jaarlijkse eindejaars uitje, dat bestaat uit een combinatie van gezellig tafelen met een activiteit te organiseren. We kozen voor een Walking Dinner in onze werkstad Amersfoort. 

Het Walking Dinner bestaat deze avond uit een voorgerecht, een hoofdgerecht en een nagerecht, die elk in een ander restaurant werd geserveerd. Tussen de gerechten door wandelen we in twee groepen, elk onder begeleiding van een gids, door het oude centrum van Amersfoort.
Vanaf ons kantoor lopen we gezamenlijk naar restaurant Dara, waar het voorgerecht wordt geserveerd. Dara is een culinaire ontmoetingsplaats aan de Eemhaven in Amersfoort waar verrassende kleine gerechten (mezzes) uit verschillende streken worden geserveerd.

De eerste ronde van de wandeling door Amersfoort start om 18 uur. De ene helft van de collega's gaat mee met Femke, de andere helft met Norman. Denk je al veel te weten over Amersfoort dan kom je er met deze gidsen achter dat er no…

Seychellen

In 2001 maakte ik samen met mijn vriendin onder begeleiding van gids Layzar een safaritrip naar Tanzania. Na de overweldigende natuur en wildlife sloten we onze vakantie af op een tropische bestemming: De Seychellen.

De Seychellen, alleen bij de naam al denk je aan een tropische verrassing. En dat is het zeker. De eilandengroep ligt ten noorden van Madagaskar op ruim 1500 km ten oosten van Kenia. Na een lange busreis van Arusha in Tanzania naar Nairobi vlogen we naar Mahé. Mahé is met Praslin, Silhouette en La Digue een van de bekendste eilanden van de archipel. Het klimaat is warm en vochtig vanwege de ligging op een paar graden van de evenaar.


Mahé De toegang tot de Sychellen is Mahé, het belangrijkste eiland van de archipel waar 90% van de bevolking woont. Hier ligt ook de internationale luchthaven. Een gebergte in het midden deelt het eiland in tweeën. Met hoogtes tot bijna 1000m heb je een mooi uitzicht over het nationaal park Morne Seychellois. Het noorden van Mahé is het levendi…

Dekselse pannetjes

Op twintig minuten van ons huis ligt in een landelijke omgeving brasserie Kriebelz. Hier hebben mijn vriendin en ik met onze Zwitserse herder afgelopen vrijdagavond het weekend ingeluid.

De brasserie ligt in het centrum van het dorp Terwolde. Je kunt hier terecht voor brunch, tapas, buffetten en het is ook mogelijk om zelf een feest te geven in een van de zalen.











Wij gingen voor de Dekselse Pannetjes als hoofdgerecht, een onderscheidende specialiteit van Kriebelz. De Dekselse Pannetjes bestaan uit diverse kleine gerechten, drie per hoofdgerecht opgediend in blauwe pannetjes met deksel, en koekenpannetjes. We kozen voor een combinatie van vega, vis en vlees, omlijst met een voor- en nagerecht. Friet, opgebakken krieltjes en een frisse salade maakten het het gerecht compleet. Zijn de frietjes op dan krijg je van het vriendelijke personeel gewoon een extra portie.