Titicacameer

Het Titicacameer is het grootste meer van Zuid-Amerika en ligt in de Andes op ruim 3800 meter. Het meer ligt op de grens van Bolivia en Peru en is het hoogstgelegen commerciële bevaarbare meer ter wereld. De stad Puno is de uitvalbasis voor uitstapjes over het meer. Puno zelf is niet bijzonder, de hoofdstraat is levendig en heeft een paar redelijke restaurants. Het ritje met de riksja, die ons naar boot in de haven bracht voor onze dagexcursie, was hilarisch.

Puno - Peru
Vanuit de haven vertrokken we met een groep richting Taquile, een lang en smal eiland op 45 km van Puno. We maakten een wandeling over de mooi aangelegde stenen paden. Het was behoorlijk heuvelachtig en zeker op 3800m was het soms best zwaar. Gelukkig stopten we vaak. Onze gids Oswaldo nam de tijd ons te vertellen over het eiland, het meer en de bewoners. Zo konden wij weer op adem komen.

Taquile - Titicacameer
We kwamen op een open plek waar vrouwen aan het weven waren. Ook verschenen er mannen en vrouwen in kleurige kleding. We namen plaats en Oswaldo gaf ons uitleg over o.a. de trouwrituelen van de oorspronkelijk bevolking. Vervolgens werd er een dans opgevoerd en konden we zelf ook meedoen. Tijdens een sanitaire stop en een drankje werd er snel een markt opgebouwd om de zelfgemaakte kleden, sjaals en mutsen te koop aan te bieden.

Weven en dansen - Taquile eiland
Nadat iedereen inkopen had gedaan liepen we weer verder. Bergaf nu en dat beviel beter. Na verloop van tijd kwamen we op een klein strandje, We liepen erover naar de andere kant waar onze boot op ons wachtte. Op naar de lunch.

Pachamama lunch
We voeren verder naar een ander eiland voor een Pachamama lunch. Bij een Pachamama lunch wordt het eten in laagjes onder de grond opgewarmd. Pacha betekent Aarde en Mama Moeder, dus het eten komt letterlijk uit Moeder Aarde. Als het gerecht klaar is, na een uur of drie, wordt het 'opgegraven' en uitgeserveerd. Een bijzonder schouwspel en een heerlijke maaltijd.

Pachamama lunch - Titicacameer

De laatste stop waren de Uros eilanden. In de schaduw van de Andes woont hier een eeuwenoud volk met de gelijkmakende naam. Zij wonen op drijvende eilanden die gemaakt zijn van riet. De eilanden zijn wel verankerd zodat ze niet verplaatsen. De Uros bevolking werd gedwongen om op deze drijvende eilanden te verblijven toen de Inca's hun land uitbreidden. Tegenwoordig leven ze van vissen en verkopen ze hun riethandwerk aan toeristen.
De familie die wij bezochten hebben drie eilanden. Het hoofdeiland waarop de huizen staan en waar het dagelijks leven zich afspeelt, een eiland met een schooltje waar de kinderen onderwijs krijgen en een eiland waarop de kerk is gebouwd.

Uros eiland - Titicacameer


Andre van Luttikhuizen

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen