Doorgaan naar hoofdcontent

Samos, het mooiste eiland van Griekenland

Ik was in 2000 op Samos geweest. In 2015 keerde ik terug naar dit eiland in de Egeïsche zee, dat op een steenworp afstand ligt van de westkust van Turkije. En ik zag dat er niets was veranderd in die vijftien jaar. De restaurants waar ik was geweest bestonden nog en hadden nog dezelfde naam. De aankleding was niet veranderd: dezelfde houten stoelen met vierkant zitvlak, tafels met doorzichtige plastic kleedjes die met klemmetjes waren bevestigd. De wegen hadden nog steeds hetzelfde laagje teer en de zand- en kiezelwegen waren nog steeds niet verhard. Gelukkig waren ook de idyllische baaien, intieme stranden, gezellige dorpjes nog even mooi en het eten nog even lekker als vijftien jaar geleden. Welkom op Samos, het meest groene en mooiste eiland van Griekenland. Hier heeft de tijd stilgestaan en dat heeft ervoor gezorgd dat Samos nog puur en natuurlijk is. Ik neem je mee naar een paar mooie plekjes.

Mijn vriendin en ik verbleven in een villa op de heuvel in de baai van Kerveli, aan de zuidoost kant van het eiland. We hadden elke dag een prachtige zonsopkomst. Vanaf ons dakterras hadden we uitzicht op het vaste land van Turkije. Langzaam werd het van daaruit licht, een prachtige roze gloed die zich over het landschap uitspreidde. Tien minuten later verscheen de oranje bal aan de horizon en werkte zich langzaam naar boven vanachter de heuvels om de toeristen een geweldige dag te bezorgen.

Zonsopkomst vanuit Turkije



Terwijl we genoten van ons ontbijt met uitzicht over de baai en het Turkse achterland bepaalden we onze route voor die dag. Onze tas voor vandaag bestond uit strandhanddoeken, water, een e-reader, een verrekijker, een fototoestel en dropjes. We startten de auto en daalden de steile helling af naar de hoofdweg. Via een smalle en bochtige weg toerden we naar onze eerste bestemming, een van de mooiste en door het toerisme nog onontdekte baaien van het eiland. NA een stop bij een kleine witte kerk kwamen we via een vallei en een afdaling naar zee aan bij een prachtige baai. We parkeerden de auto en liepen het kiezelstrand op.

De baai van Mourtia is een verborgen pareltje met azuurblauw water, palmbomen en vissersbootjes die wiegen op de golven. De baai ligt in de luwte van de achterliggende groene heuvels.

Mourtia Bay - Samos
Na twee uur van de zon en het uitzicht te hebben genoten vervolgden we onze route via een mooie steile slingerende bergweg naar het Zoodochou Pigis klooster. De steile weg naar boven wass nogal bochtig. Na elke hoek hadden we de mooiste vergezichten, maar het was wel uitkijken geblazen omdat de andere kant grensde aan de afgrond die steil naar beneden ging. Bij het klooster parkeerden we op een verlaten parkeerplaats. Er hing hier een vreemde sfeer. Er was niemand te bekennen en het klooster nodigde ook niet uit om te betreden. Foto’s mochten ook niet worden gemaakt volgens. Jammer, maar we besloten om weer te gaan. Bij het naastgelegen oorlogsmonument stopten we nog even om van het geweldige uitzicht over de baaien van oostelijk Samos te genieten.



‘Jaaaassas, jaaaassas’ klonk de vrouwenstem uitbundig vanuit het restaurant. We waren net afgedaald vanaf het klooster en neergeploft bij een leuk restaurantje in het dorpje Kamara. De vrouw die ons met een glimlach verwelkomde bleek de eigenaresse te zijn. Een Deense die al dertig jaar hier woonde. Na een gesprekje kwam ze met de menukaart: een kladblaadje met de vijf gerechten van vandaag erop waar we uit konden kiezen. Heerlijk toch, ik houd ervan.
We namen samen een Griekse salade, mijn vriendin een spinazietaart en ik keftedes (gekruide gehaktballetjes). Het werd de lekkerste keftedes die ik ooit heb gegeten in Griekenland. Alle ingediënten zoals feta en olijfolie kwamen uit eigen tuin.

Spiazietaart

We hadden die ochtend op de wegenkaart een korte route naar onze volgende bestemming gezien en vroegen aan de eigenaresse of die weg enigszins begaanbaar was. ‘A little rough sometimes’, zei ze. We zouden niet verdwalen want er was maar één weg. We namen de gok en kozen voor het offroad avontuur.

We namen afscheid en kozen na 100 meter, volgens de aanwijzing, de afslag. De weg was eerst nog verhard maar wel slecht. We kwamen al direct op een splitsing. Hmm, die enkele weg moesten we dus ook met een korreltje zout nemen. Het werd snel duidelijk dat we rechtsaf moeten, linksaf eindigde in het struikgewas. We zagen nog een boerderijtje met wat geiten en daarna ging het steil omhoog. De weg bestond nu uit zand en losse keien. De keien werden, die steeds groter werden. We dansten over de weg en werden flink door elkaar geschud. Maar ons koekblik bracht ons na een paar slippartijen en flinke oneffenheden veilig aan de top. Boven aan de heuvel hadden we een prachtig uitzicht over het noordoostelijke deel van Samos. We kozen nog twee keer op goed geluk de juiste richting en kwamen we na een half uur via een slingerende afdaling op de verharde kustweg.

Agia Paraskevi
Twee kilometer verderop zagen we de afslag naar onze bestemming Livadaki, maar we reden nog even een kilometer door naar Agia Paraskevi. Daar zou een prachtige baai liggen met kabbelende vissersbootjes, een taverne en een klein strand. Dat bleek inderdaad zo te zijn, dus de kleine omweg was de moeite waard. Helemaal aan het eind van de baai stond een liefelijk blauw kerkje. We liepen even naar het kerkje. Helaas was de deur op slot, dus draaiden we om en reden via een onverharde weg in 20 minuten naar Livadaki.

Strand Lividaki - Samos



Lividaki is een zandstrand, redelijk uniek voor Samos, maar zodra je de zee in stapt liggen er weer kiezels. In de bar draaiden ze loungemuziek, maar die werd overstemd door de enorme harde wind die via de kleine baai binnendrong. Gelukkig was het nog warm genoeg, maar veel strandliefhebbers zaten toch al met een handdoek om zich heen. Sommige verlieten zelfs het strand om huiswaarts te gaan. Na een uur werd het echt te fris omdat de zon zich af en toe achter een wolk verschool. We besloten om ook maar te vertrekken.

Via Samos-Stad, waar we op het Pytagorasplein nog een drankje namen met iets lekkers, reden we terug naar de heuvels van Kerveli om vervolgens de dag af te sluiten met een heerlijk Grieks gerecht bij Oyzeri, 200 meter van onze villa.

Samos stad


Samos is een combinatie van idyllische baaien, kleinschalige stranden, gezellige dorpen, gastvrije Grieken en prima eten. Het is een prachtig groen eiland en heeft voor elke toerist wel iets te bieden. Voor strandliefhebbers zijn er zowel rustige als levendige stranden, soms gelegen in de meest prachtige baaien met kristalhelder water. Voor de wandelaar zijn er mooie routes door de heuvels en langs de kusten. De cultuurliefhebber kan zich tegoed doen aan opgravingen waarvan de tempel van Hera de belangrijkste is. En dat het leven hier goed is zie je ook bij de goed doorvoede katten die vijftien jaar geleden er magertjes uitzagen.


Ik had het 15 jaar geleden al ontdekt, en kan het nu weer bevestigen: Samos is het het mooiste eiland van Griekenland. Lees meer over Samos in onderstaande links.


Kerveli - Samos

Populaire posts van deze blog

De foto en zijn verhaal - januari 2018

Tijdens mijn reis door Brazilië bezocht ik de Foz do Iguacu. Deze spectaculaire watervallen liggen op de grens van Argentinië en Brazilië. Een van de activiteiten die ik heb ondernomen is met een speedboot op hoge snelheid over de rivier de Iguacu gevaren. Hoogtepunt van deze excursie was een gratis douche onder een van de watervallen.
Nadat we zijn ingestapt en onze poncho's en zwemvesten hebben aangetrokken varen we op hoge snelheid stroomopwaarts. We varen langs diverse watervallen richting Duivelskeel, een grote halfronde waterval van 150 meter breed waarin het water 70 meter in de diepte stort.
Een eind voor deze waterval buigen we af. Aan het eind ligt een brede waterval. Het linker deel ziet er spectaculair uit. We liggen even stil en kijken naar het met geweld neerstortende water dat een gordijn van water veroorzaakt. De camera's en alle andere elektronica verdwijnen in een waterdichte ton die is vastgegespt aan de bodem. Ik doe de rits van de poncho dicht en trek het …

De foto en zijn verhaal terugblik

In 2015 poste ik elke maand een foto waar meestal een bijzonder verhaal achter zat. Vanaf 2018 komt deze rubriek terug. Ik ga dan weer elke maand een foto met een leuk of bijzonder achtergrond-verhaal posten.

Voor wie de 12 foto's met een verhaal van 2015 nog eens na wil lezen of wil kijken, klik dan hier.



Walking Dinner Amersfoort

Dit jaar was het mijn beurt om met twee collega's het jaarlijkse eindejaars uitje, dat bestaat uit een combinatie van gezellig tafelen met een activiteit te organiseren. We kozen voor een Walking Dinner in onze werkstad Amersfoort. 

Het Walking Dinner bestaat deze avond uit een voorgerecht, een hoofdgerecht en een nagerecht, die elk in een ander restaurant werd geserveerd. Tussen de gerechten door wandelen we in twee groepen, elk onder begeleiding van een gids, door het oude centrum van Amersfoort.
Vanaf ons kantoor lopen we gezamenlijk naar restaurant Dara, waar het voorgerecht wordt geserveerd. Dara is een culinaire ontmoetingsplaats aan de Eemhaven in Amersfoort waar verrassende kleine gerechten (mezzes) uit verschillende streken worden geserveerd.

De eerste ronde van de wandeling door Amersfoort start om 18 uur. De ene helft van de collega's gaat mee met Femke, de andere helft met Norman. Denk je al veel te weten over Amersfoort dan kom je er met deze gidsen achter dat er no…

Seychellen

In 2001 maakte ik samen met mijn vriendin onder begeleiding van gids Layzar een safaritrip naar Tanzania. Na de overweldigende natuur en wildlife sloten we onze vakantie af op een tropische bestemming: De Seychellen.

De Seychellen, alleen bij de naam al denk je aan een tropische verrassing. En dat is het zeker. De eilandengroep ligt ten noorden van Madagaskar op ruim 1500 km ten oosten van Kenia. Na een lange busreis van Arusha in Tanzania naar Nairobi vlogen we naar Mahé. Mahé is met Praslin, Silhouette en La Digue een van de bekendste eilanden van de archipel. Het klimaat is warm en vochtig vanwege de ligging op een paar graden van de evenaar.


Mahé De toegang tot de Sychellen is Mahé, het belangrijkste eiland van de archipel waar 90% van de bevolking woont. Hier ligt ook de internationale luchthaven. Een gebergte in het midden deelt het eiland in tweeën. Met hoogtes tot bijna 1000m heb je een mooi uitzicht over het nationaal park Morne Seychellois. Het noorden van Mahé is het levendi…

Langste Roltrap ter wereld

Voor de toerist een attractie, voor de bewoners van Hong Kong een vervoermiddel om van hun huis in de Mid-Levels naar het werk in Centraal Hong Kong, en weer terug, te gaan. Ik heb het over de langste roltrap ter wereld die dagelijks 60.000 mensen vervoert over een 800 meter lange overdekte roltrap, die bestaat uit verschillende niveaus en een verval heeft van 135 meter. Sommige delen zijn vrij steil.

De roltrap is eenrichtingsverkeer: 's Morgens tussen 6 - 10 uur kun je met de roltrap naar beneden en van 10.15 - 12 uur naar boven. Daarnaast is er een gewone trap voor beide richtingen.
Onderweg kun je uitstapjes maken op de diverse niveaus. Zo is er een uitgang bij de populaire wijk Soho met zijn bars en restaurants. Verder heb je mooi uitzichten over de stad.
Het gebruik van de roltrap is gratis en van begin tot eind ben je ongeveer 25 minuten onderweg.

Tip: hou vooral rechts, want de bewoners zijn nogal ongeduldig tegenover de toeristen die slingeren over de roltrap.