Doorgaan naar hoofdcontent

Creatief met houtskool

Afgelopen zaterdag was ik met mijn vriendin in Amsterdam. Aan het eind zouden we gaan eten bij THT, een restaurant in de voormalige Shellkantine. We waren echter aan de vroege kant dus besloten we nog even bij het naastgelegen Eye naar binnen te gaan.
Houtskool portretten William Kentridge

Er was net een nieuwe tentoonstelling van een Zuid-Afrikaanse kunstenaar. Als Zuid-Afrika liefhebber moest ik daar natuurlijk even heen.
Er waren vier zalen aan gewijd aan de tentoonstelling 'If we ever get to heaven' van kunstenaar William Kentridge. Een terugkerend thema in zijn werk is het beladen verleden van zijn vaderland Zuid-Afrika. Hij maakt in deze tentoonstelling gebruik van houtskool die hij gebruikt voor portretten en verwerkt in (animatie)films in combinatie met muziek, geluid en objecten.










Een bijzonder onderdeel van de tentoonstelling was 'More sweetly play the dance'. Op een fries (verhalende voorstelling met bewegend beeld) van 45 meter trok een processie van mensen voorbij. Sommige droegen manden op hun hoofd of sleepten karren met allerlei inhoud achter zich aan. Maar ook dansende mensen met beelden van heiligen kwamen langs. Het geheel werd muzikaal ondersteund.



De processie deed denken aan vluchtende mensen, protesten tegen regimes, en aan een 'danse macabre' (dodendans).


Danse macabre als onderdeel van 'More sweetly play the dance' van William Kentridge


Reacties

Populaire posts van deze blog

De foto en zijn verhaal - januari 2018

Tijdens mijn reis door Brazilië bezocht ik de Foz do Iguacu. Deze spectaculaire watervallen liggen op de grens van Argentinië en Brazilië. Een van de activiteiten die ik heb ondernomen is met een speedboot op hoge snelheid over de rivier de Iguacu gevaren. Hoogtepunt van deze excursie was een gratis douche onder een van de watervallen.
Nadat we zijn ingestapt en onze poncho's en zwemvesten hebben aangetrokken varen we op hoge snelheid stroomopwaarts. We varen langs diverse watervallen richting Duivelskeel, een grote halfronde waterval van 150 meter breed waarin het water 70 meter in de diepte stort.
Een eind voor deze waterval buigen we af. Aan het eind ligt een brede waterval. Het linker deel ziet er spectaculair uit. We liggen even stil en kijken naar het met geweld neerstortende water dat een gordijn van water veroorzaakt. De camera's en alle andere elektronica verdwijnen in een waterdichte ton die is vastgegespt aan de bodem. Ik doe de rits van de poncho dicht en trek het …

De foto en zijn verhaal terugblik

In 2015 poste ik elke maand een foto waar meestal een bijzonder verhaal achter zat. Vanaf 2018 komt deze rubriek terug. Ik ga dan weer elke maand een foto met een leuk of bijzonder achtergrond-verhaal posten.

Voor wie de 12 foto's met een verhaal van 2015 nog eens na wil lezen of wil kijken, klik dan hier.



Walking Dinner Amersfoort

Dit jaar was het mijn beurt om met twee collega's het jaarlijkse eindejaars uitje, dat bestaat uit een combinatie van gezellig tafelen met een activiteit te organiseren. We kozen voor een Walking Dinner in onze werkstad Amersfoort. 

Het Walking Dinner bestaat deze avond uit een voorgerecht, een hoofdgerecht en een nagerecht, die elk in een ander restaurant werd geserveerd. Tussen de gerechten door wandelen we in twee groepen, elk onder begeleiding van een gids, door het oude centrum van Amersfoort.
Vanaf ons kantoor lopen we gezamenlijk naar restaurant Dara, waar het voorgerecht wordt geserveerd. Dara is een culinaire ontmoetingsplaats aan de Eemhaven in Amersfoort waar verrassende kleine gerechten (mezzes) uit verschillende streken worden geserveerd.

De eerste ronde van de wandeling door Amersfoort start om 18 uur. De ene helft van de collega's gaat mee met Femke, de andere helft met Norman. Denk je al veel te weten over Amersfoort dan kom je er met deze gidsen achter dat er no…

Seychellen

In 2001 maakte ik samen met mijn vriendin onder begeleiding van gids Layzar een safaritrip naar Tanzania. Na de overweldigende natuur en wildlife sloten we onze vakantie af op een tropische bestemming: De Seychellen.

De Seychellen, alleen bij de naam al denk je aan een tropische verrassing. En dat is het zeker. De eilandengroep ligt ten noorden van Madagaskar op ruim 1500 km ten oosten van Kenia. Na een lange busreis van Arusha in Tanzania naar Nairobi vlogen we naar Mahé. Mahé is met Praslin, Silhouette en La Digue een van de bekendste eilanden van de archipel. Het klimaat is warm en vochtig vanwege de ligging op een paar graden van de evenaar.


Mahé De toegang tot de Sychellen is Mahé, het belangrijkste eiland van de archipel waar 90% van de bevolking woont. Hier ligt ook de internationale luchthaven. Een gebergte in het midden deelt het eiland in tweeën. Met hoogtes tot bijna 1000m heb je een mooi uitzicht over het nationaal park Morne Seychellois. Het noorden van Mahé is het levendi…

Dekselse pannetjes

Op twintig minuten van ons huis ligt in een landelijke omgeving brasserie Kriebelz. Hier hebben mijn vriendin en ik met onze Zwitserse herder afgelopen vrijdagavond het weekend ingeluid.

De brasserie ligt in het centrum van het dorp Terwolde. Je kunt hier terecht voor brunch, tapas, buffetten en het is ook mogelijk om zelf een feest te geven in een van de zalen.











Wij gingen voor de Dekselse Pannetjes als hoofdgerecht, een onderscheidende specialiteit van Kriebelz. De Dekselse Pannetjes bestaan uit diverse kleine gerechten, drie per hoofdgerecht opgediend in blauwe pannetjes met deksel, en koekenpannetjes. We kozen voor een combinatie van vega, vis en vlees, omlijst met een voor- en nagerecht. Friet, opgebakken krieltjes en een frisse salade maakten het het gerecht compleet. Zijn de frietjes op dan krijg je van het vriendelijke personeel gewoon een extra portie.