Doorgaan naar hoofdcontent

Makasutu

Na een rit van een half uur verruilen mijn vriendin, onze gids en chauffeur, en ik de verharde weg voor een zandpad. Onze jeep graaft zich een weg door het mulle zand en na tien minuten zien we het bord Makasutu. We zijn er.
We worden direct aangesproken door een paar verkopers van het kunstnijverheidscentrum, maar met een 'We will come back later' laten we de kunstenaars even rechts liggen.
We nemen plaats aan een van de tafels in de open ruimte waar we een kopje koffie krijgen met een paar koekjes erbij. Alles gaat hier heel relaxed en niemand is gehaast.
Het Makasutu Cultural Forest is gesticht door de Engelsen James English en Lawrence Williams en ligt ten zuidoosten van de internationale luchthaven, rond een van de vele kreken (zijtakken van de Gambia rivier). Makasutu betekent 'heilig bos' in Mandinka, een van de lokale talen. Het cultuurhistorisch park is een plek om kennis te maken met de lokale mensen en cultuur. Het park bestaat uit mangrovebossen, wetlands, savanne, palmbossen en een kleurige fauna van vogels, varanen en bavianen.
Baviaan - Varaan - Mangrove Makasutu

We starten met een tochtje met een pirogue (uitgeholde kano) door de mangrove. De peddelaar achterop stuurt het bootje behendig door de mangrove, terwijl wij genieten van de natuur.
Na een halfuur leggen we aan bij een steiger en lopen we via een bospad terug naar de centrale ontmoetingsplaats.

We vervolgen onze natuurwandeling op zoek naar apen, mangoesten, vogels, varanen en bavianen. We dringen verder het bos in en ontdekken een kleine boerderij. In een hutje zit een oude man, die volgens de gids 105 jaar oud is. Deze 'holy man' is een van de oudste Maribou's (toekomstvoorspeller en medicijnman) van Gambia. Hij leest de hand van mijn vriendin door een spiegeltje te plaatsen in haar handpalm. Hij brabbelt een paar onverstaanbare zinnen, maar voor de gids is het duidelijk: hij belooft een lang leven vol voorspoed. Natuurlijk is een kleine bijdrage voor dit goede nieuws welkom.

               Maribou medicijnman  Makasutu                 Palmboom klimmen
We bezoeken de palmklimmers die sap uit de palm verzamelen voor palmwijn. Natuurlijk mogen we zelf ook een poging doen om in de palm te klimmen.Vervolgens brengen we toch maar even een bezoekje aan het kunstnijverheidscentrum. De kunstenaars bieden hier hun zelfgemaakte houtsnijwerk, sjaals, kleden e.d. aan.

De lunch bestaat uit domoda, een typisch Gambiaas gerecht van rijst met vis en pindasaus. We hebben een mooi plekje op een plateau boven de bush. De bavianen die tot dan toe redelijk op afstand bleven, worden brutaler en rukken langzaam op richting onze tafels. We eten snel door. Als toetje krijgen we een banaan. Dat blijkt niet echt handig en vraagt om moeilijkheden. De bavianen belagen ons nu van alle kanten. De Gambianen proberen ze weg te jagen, maar ze dringen toch door tot onze tafel en proberen alles te grijpen. Een van de bavianen pakt een bananenschil, een ander heeft bijna een blikje cola te pakken en zelfs een van de loslopende honden krijgt een tik van een baviaan.Wij staan snel op en zoeken een beter plekje, weg van het plateau. Het eten wordt weggehaald en de bananenschillen gooien de Gambianen het bos in. De bavianen gaan er achteraan en verdwijnen in de bush.
Inmiddels hebben leden van de Jola stam plaatsgenomen onder de grote baobab. Zij tonen hun zang en dans en we mogen zelf ook meedoen. Af en toe wordt er met een scheef oog naar boven gekeken waar de bavianen met veel lawaai elkaar achteraan zitten tussen de takken.
We nemen afscheid van Makasutu en kunnen terugkijken op een enerverende dag.
Zang en dans                                                                    Kunstnijverheidscentrum Makasutu
Normaal bestaat deze excursie uit een hele dag, maar met een lokale gids kun je zelf de indeling van de dag bepalen. Wij sloegen een bezoek aan de houtsnijfabriek over en hadden daarom tijd voor een wandeling door het Bijilo woud.

Populaire posts van deze blog

De foto en zijn verhaal - januari 2018

Tijdens mijn reis door Brazilië bezocht ik de Foz do Iguacu. Deze spectaculaire watervallen liggen op de grens van Argentinië en Brazilië. Een van de activiteiten die ik heb ondernomen is met een speedboot op hoge snelheid over de rivier de Iguacu gevaren. Hoogtepunt van deze excursie was een gratis douche onder een van de watervallen.
Nadat we zijn ingestapt en onze poncho's en zwemvesten hebben aangetrokken varen we op hoge snelheid stroomopwaarts. We varen langs diverse watervallen richting Duivelskeel, een grote halfronde waterval van 150 meter breed waarin het water 70 meter in de diepte stort.
Een eind voor deze waterval buigen we af. Aan het eind ligt een brede waterval. Het linker deel ziet er spectaculair uit. We liggen even stil en kijken naar het met geweld neerstortende water dat een gordijn van water veroorzaakt. De camera's en alle andere elektronica verdwijnen in een waterdichte ton die is vastgegespt aan de bodem. Ik doe de rits van de poncho dicht en trek het …

De foto en zijn verhaal terugblik

In 2015 poste ik elke maand een foto waar meestal een bijzonder verhaal achter zat. Vanaf 2018 komt deze rubriek terug. Ik ga dan weer elke maand een foto met een leuk of bijzonder achtergrond-verhaal posten.

Voor wie de 12 foto's met een verhaal van 2015 nog eens na wil lezen of wil kijken, klik dan hier.



Walking Dinner Amersfoort

Dit jaar was het mijn beurt om met twee collega's het jaarlijkse eindejaars uitje, dat bestaat uit een combinatie van gezellig tafelen met een activiteit te organiseren. We kozen voor een Walking Dinner in onze werkstad Amersfoort. 

Het Walking Dinner bestaat deze avond uit een voorgerecht, een hoofdgerecht en een nagerecht, die elk in een ander restaurant werd geserveerd. Tussen de gerechten door wandelen we in twee groepen, elk onder begeleiding van een gids, door het oude centrum van Amersfoort.
Vanaf ons kantoor lopen we gezamenlijk naar restaurant Dara, waar het voorgerecht wordt geserveerd. Dara is een culinaire ontmoetingsplaats aan de Eemhaven in Amersfoort waar verrassende kleine gerechten (mezzes) uit verschillende streken worden geserveerd.

De eerste ronde van de wandeling door Amersfoort start om 18 uur. De ene helft van de collega's gaat mee met Femke, de andere helft met Norman. Denk je al veel te weten over Amersfoort dan kom je er met deze gidsen achter dat er no…

Seychellen

In 2001 maakte ik samen met mijn vriendin onder begeleiding van gids Layzar een safaritrip naar Tanzania. Na de overweldigende natuur en wildlife sloten we onze vakantie af op een tropische bestemming: De Seychellen.

De Seychellen, alleen bij de naam al denk je aan een tropische verrassing. En dat is het zeker. De eilandengroep ligt ten noorden van Madagaskar op ruim 1500 km ten oosten van Kenia. Na een lange busreis van Arusha in Tanzania naar Nairobi vlogen we naar Mahé. Mahé is met Praslin, Silhouette en La Digue een van de bekendste eilanden van de archipel. Het klimaat is warm en vochtig vanwege de ligging op een paar graden van de evenaar.


Mahé De toegang tot de Sychellen is Mahé, het belangrijkste eiland van de archipel waar 90% van de bevolking woont. Hier ligt ook de internationale luchthaven. Een gebergte in het midden deelt het eiland in tweeën. Met hoogtes tot bijna 1000m heb je een mooi uitzicht over het nationaal park Morne Seychellois. Het noorden van Mahé is het levendi…

Dekselse pannetjes

Op twintig minuten van ons huis ligt in een landelijke omgeving brasserie Kriebelz. Hier hebben mijn vriendin en ik met onze Zwitserse herder afgelopen vrijdagavond het weekend ingeluid.

De brasserie ligt in het centrum van het dorp Terwolde. Je kunt hier terecht voor brunch, tapas, buffetten en het is ook mogelijk om zelf een feest te geven in een van de zalen.











Wij gingen voor de Dekselse Pannetjes als hoofdgerecht, een onderscheidende specialiteit van Kriebelz. De Dekselse Pannetjes bestaan uit diverse kleine gerechten, drie per hoofdgerecht opgediend in blauwe pannetjes met deksel, en koekenpannetjes. We kozen voor een combinatie van vega, vis en vlees, omlijst met een voor- en nagerecht. Friet, opgebakken krieltjes en een frisse salade maakten het het gerecht compleet. Zijn de frietjes op dan krijg je van het vriendelijke personeel gewoon een extra portie.