Doorgaan naar hoofdcontent

BBQ met de locals

Na een bezoek aan de compound van onze gids Andy nodigde hij ons uit voor een barbecue op het strand met zijn vrienden. Onze laatste avond in Gambia zou een mooie avond worden met vis, drank en muziek. We spraken af met Andy op de plek waar hij ons 's middags had afgezet. Hij zou het eten voor de barbecue regelen. Zijn vrienden, de juice pressers die overdag vers sap aan toeristen verkopen, zouden de muziek en de drank verzorgen.

Met de taxi en over het strand richting de BBQ (Gambia)
Wij liepen rond zes uur richting de hoofdweg. Onderweg werden we diverse malen aangehouden of we niet een taxi nodig hadden. 'No thank you', zeiden we beleefd, terwijl we stug doorliepen.
Op de hoofdweg was het enorm druk en de auto's reden in file. Waar was Andy? We waren op de afgesproken plek, maar geen Andy. We tuurden de weg af naar hem, maar ontdekten hem niet. Was hij ons vergeten of kwam hij gewoon niet opdagen. Ineens zagen we op 100 meter iemand zwaaien. Dat was toch niet onze gids, die zag er netter uit. Maar de persoon zwaaide nu harder en liep richting ons. Warempel, het was Andy en hij droeg een cremekleurig kleed. We liepen nu ook zijn kant op.
Hij had een complete metamorfose ondergaan. Hij legde ons uit dat het zijn vrijetijds kleren waren, van zijn stam.


Een vriend van Andy bracht ons in zijn taxi naar het strand. Vandaar was het nog een drie kwartier lopen naar de Lemon Creek waar Andy's vrienden ook zouden zijn. Allemaal waren ze er behalve één en juist aan hem had Andy gevraagd om vis, groente en aardappels te kopen op de markt voor zijn gasten. Andy was woedend en ging compleet uit zijn dak. Hij ging direct bellen, maar kreeg natuurlijk geen gehoor. Hij liet zijn vrienden ook weten dat hij 'not amused' was. Hij had hem nl. wel geld gegeven.Wij keken gelaten toe. We waren inmiddels wel wat gewend. This is Gambia.

Voorbereiden BBQ Lemon Creek (Gambia)
We gaven Andy geld zodat hij naar de markt kon gaan en zijn barbecue toch door kon gaan. Terwijl Andy naar de markt was namen wij alvast een sapje en speelden een beetje op de djembé, wat verrekte moeilijk was. Inmiddels werd het al aardig donker. Na een uur was Andy terug en kon de party beginnen. Het was inmiddels aardedonker. Er werd licht gemaakt door een brandende kaars in een fles te plaatsen in verband met de wind. De kaars gaf nog behoorlijk veel licht.

Djembé muziek (Gambia)
De Gambianen begonnen direct met de voorbereidingen: snijden van groenten en aardappels, de vis zouten en de barbecue aansteken. De barbecue bestond uit een gat in het zand, waarin de vooraf verwarmde houtskool werd gelegd. De vis inclusief ingrediënten werd in folie verpakt en op de houtskool gelegd. Dit alles ging werd met precisie en in hoog tempo gedaan. De theepot werd ook op de houtskool gezet, zodat we een verse kop hete thee zouden krijgen.
We kregen tussendoor Djembé-les en ik speelde een stukje mee. Vervolgens ging Andy met zijn vrienden los en dansten wij met de overige mannen op het ritme van de muziek.
De maaltijd was klaar en voor ons werd netjes een gedekte tafel met stoelen geplaatst. De Gambianen pakten hun eten met hun handen uit de barbecue.

Gambiaans vs Europees BBQ
De avond liep ten einde. We gaven nog wat geld aan de sapboys voor het drinken van de sapjes. Galant als hij was liep Andy met ons mee terug over het strand tot bij het hotel. Wij gingen links het hotelterrein op, hij verdween in de massa in de richting van zijn compound.

Eén vraag bleef onbeantwoord die avond: Waar was de vriend gebleven die voor het eten op de BBQ zou zorgen.We hebben er niets meer over gehoord en ook niet meer naar gevraagd. De vriend was vast verzonnen. This is Gambia. Wij hebben genoten en een Gambiaans avondje uit beleefd. En natuurlijk hadden we sowieso de BBQ betaald.

Populaire posts van deze blog

De foto en zijn verhaal - januari 2018

Tijdens mijn reis door Brazilië bezocht ik de Foz do Iguacu. Deze spectaculaire watervallen liggen op de grens van Argentinië en Brazilië. Een van de activiteiten die ik heb ondernomen is met een speedboot op hoge snelheid over de rivier de Iguacu gevaren. Hoogtepunt van deze excursie was een gratis douche onder een van de watervallen.
Nadat we zijn ingestapt en onze poncho's en zwemvesten hebben aangetrokken varen we op hoge snelheid stroomopwaarts. We varen langs diverse watervallen richting Duivelskeel, een grote halfronde waterval van 150 meter breed waarin het water 70 meter in de diepte stort.
Een eind voor deze waterval buigen we af. Aan het eind ligt een brede waterval. Het linker deel ziet er spectaculair uit. We liggen even stil en kijken naar het met geweld neerstortende water dat een gordijn van water veroorzaakt. De camera's en alle andere elektronica verdwijnen in een waterdichte ton die is vastgegespt aan de bodem. Ik doe de rits van de poncho dicht en trek het …

De foto en zijn verhaal terugblik

In 2015 poste ik elke maand een foto waar meestal een bijzonder verhaal achter zat. Vanaf 2018 komt deze rubriek terug. Ik ga dan weer elke maand een foto met een leuk of bijzonder achtergrond-verhaal posten.

Voor wie de 12 foto's met een verhaal van 2015 nog eens na wil lezen of wil kijken, klik dan hier.



Walking Dinner Amersfoort

Dit jaar was het mijn beurt om met twee collega's het jaarlijkse eindejaars uitje, dat bestaat uit een combinatie van gezellig tafelen met een activiteit te organiseren. We kozen voor een Walking Dinner in onze werkstad Amersfoort. 

Het Walking Dinner bestaat deze avond uit een voorgerecht, een hoofdgerecht en een nagerecht, die elk in een ander restaurant werd geserveerd. Tussen de gerechten door wandelen we in twee groepen, elk onder begeleiding van een gids, door het oude centrum van Amersfoort.
Vanaf ons kantoor lopen we gezamenlijk naar restaurant Dara, waar het voorgerecht wordt geserveerd. Dara is een culinaire ontmoetingsplaats aan de Eemhaven in Amersfoort waar verrassende kleine gerechten (mezzes) uit verschillende streken worden geserveerd.

De eerste ronde van de wandeling door Amersfoort start om 18 uur. De ene helft van de collega's gaat mee met Femke, de andere helft met Norman. Denk je al veel te weten over Amersfoort dan kom je er met deze gidsen achter dat er no…

Seychellen

In 2001 maakte ik samen met mijn vriendin onder begeleiding van gids Layzar een safaritrip naar Tanzania. Na de overweldigende natuur en wildlife sloten we onze vakantie af op een tropische bestemming: De Seychellen.

De Seychellen, alleen bij de naam al denk je aan een tropische verrassing. En dat is het zeker. De eilandengroep ligt ten noorden van Madagaskar op ruim 1500 km ten oosten van Kenia. Na een lange busreis van Arusha in Tanzania naar Nairobi vlogen we naar Mahé. Mahé is met Praslin, Silhouette en La Digue een van de bekendste eilanden van de archipel. Het klimaat is warm en vochtig vanwege de ligging op een paar graden van de evenaar.


Mahé De toegang tot de Sychellen is Mahé, het belangrijkste eiland van de archipel waar 90% van de bevolking woont. Hier ligt ook de internationale luchthaven. Een gebergte in het midden deelt het eiland in tweeën. Met hoogtes tot bijna 1000m heb je een mooi uitzicht over het nationaal park Morne Seychellois. Het noorden van Mahé is het levendi…

Langste Roltrap ter wereld

Voor de toerist een attractie, voor de bewoners van Hong Kong een vervoermiddel om van hun huis in de Mid-Levels naar het werk in Centraal Hong Kong, en weer terug, te gaan. Ik heb het over de langste roltrap ter wereld die dagelijks 60.000 mensen vervoert over een 800 meter lange overdekte roltrap, die bestaat uit verschillende niveaus en een verval heeft van 135 meter. Sommige delen zijn vrij steil.

De roltrap is eenrichtingsverkeer: 's Morgens tussen 6 - 10 uur kun je met de roltrap naar beneden en van 10.15 - 12 uur naar boven. Daarnaast is er een gewone trap voor beide richtingen.
Onderweg kun je uitstapjes maken op de diverse niveaus. Zo is er een uitgang bij de populaire wijk Soho met zijn bars en restaurants. Verder heb je mooi uitzichten over de stad.
Het gebruik van de roltrap is gratis en van begin tot eind ben je ongeveer 25 minuten onderweg.

Tip: hou vooral rechts, want de bewoners zijn nogal ongeduldig tegenover de toeristen die slingeren over de roltrap.